سلامای من همیشه بهونه بوده

واسه خوب بودن خوب نشون دادن و سر مست بودن

می دونی همیشه به این فکر می کنم اگه آدما می تونستن

یک ثانیه دیگشون رو پیش بینی کنن چی می شد

اگه می فهمید آخر قصه می تونه تلخ تر از جام سر مستی اول باشه

بازم اصرار داشت بمونه و بازی کنه

آره بازی

ما همه بازی می کنیم باخودمون و با دیگران

می دونی  امسال برای اولین بار از تو می خوام

که واسه زندگیم یه دعا کنی

دعا کن همونی بشه که می تونه قشنگ تر بشه

اگه می دونستی آخر احساسی که بهش دارم چی می شه آیا بازم دوستش داشتم؟

آیا بازم می موندم ؟

بازم شبا آروم می خوابیدم؟

بازم روزا از ته دل به بخت سیاهی که اون دور دستا به تماشای

سفید بختیم نشسته بود دهن کجی می کردم ؟

می دونی وقتی آدم از جلو خنجر بخوره بدتر تا از عقب بخوره !

چون بازم اگه از پشت باشه می تونی

خودت رو به این دل خوش کنی که شاید از روت خجالت می کشید

اما وقتی با بی شرمی تموم جلوت قلبت رو تیکه و تیکه می کنه

هیچ وقت نمی تونی خیال واحی داشته باشی

زندگی با من این جوری  بود

تا حالا شده از اعماق قلبت کسی رو دوست داشته باشی

اما جلوی روت بگه

من اصلا برات مهم هستم یا نه

 در صورتی که زندگی واسه اون می کنی و

شبا به عشق اون و خنده هاش می خوابی

می دونی اینا رو نمی گم گریه کنی نمی گم که بخونی  و به هم امید بدی

نمی گم که بفهمی درد دارم

اینا رو می گم فقط واسه این که خودم رو خالی کنم

وقتی دستام روی این کلید ها می لغزه بهم می گه

هنوز زندم  هنوزم هستم  هنوزم اراده ای از خودم دارم

می خوام یه روزی وقتی منم مثل خودش بی وفایی کردم این وبلاگ رو بهش نشون بدم

می خوام تو رو بهش نشون بدم

و بگم آره من دوست نداشتم چون همه احساسم رو این جا زندونی کردم

 جلوی روت نخواستم از عشقم بگم

نخواستم با احساسم احساست رو حقیر کنم

بهش ثابت می کنم عزیز ترین کسم بود اما خوردم کرد

می دونی چقدر سخته وقتی از دیگران حرفاش رو بشنوی

و باور کنی این همون آدمی بود که بهترین روزای زندگیت رو باهاش بودی

این همون آدمی بود که تموم رویاهات تو چشماش خلاصه می شد

چقدر سخته آدم حساسی مثل من بخواد با تمام

قوا جلوی این همه درد که سینش رو تیکه و تیکه کرده بایسته

و آخرم اگه بخواد بهش حرف دلش رو بزنه بترسه از این که

مسخرش کنه

می دونی چقدر سخته بفهمی

در مورد زندگی که برای تو هم هست تصمیم  گرفته اما بهت نگفته

می دونی چقدر سخته که بغض گلوت رو بگیره

اما قورتش بدی

می دونی چقدر سخته که در مقابلش سکو ت کنی

اما به بزرگ ترین بی عدالتی خوردت کنه

خیلی سخته نگاش کنی اما بروت با بدترین  بی تفاوتی بخنده

خیلی سخته یکی رو دوست داشته باشی

اما .......

می دونم که برام خیلی زحمت کشیدی

می دونم خیلی برات مهمم

اما بی وفا چرا بهم مهر بی تفاوتی زدی ؟!!

چرا صدات همون صدای همیشگی نیست؟

چرا باید فقط زمانی گریه کنم که دارم برات می نویسم ؟

بدونه این که خودت بدونی ؟!!!.....

چرا باید  زمانی مه اشگ جلوی چشمم رو بگیره که تو نیستی ؟

ای کاش می دونستی می پرستمت ...

حتی حالا که بهم بی تفاوت شدی ...

هیچ کسی توی دنیا از دلم خبر نداره ...

نمی دونه این روزا با خنده هام

می خوام چی رو به خودم ثابت کنم ؟

بزار بهت بگم حد دوست داشتنم رو

تابدونی اونقدر برام مهم بودی

که برای این که یاد تو و سختی هات به ذهنم نیاد

با رویا هام می خوابیدم

برای این که کسی نفهمه که از دوریت زجر می کشم

 با خنده می گفتم که این دوری آسون تر از اونی هست که بشه فکرش رو کرد

وقتی می فهمیدم بازم گرفتاری

خودم رو با رویا  هام آروم می کردم

که درست می شه

تو بر می گردی

اما خدا می دونست که اون لحظه طلب مرگ داشتم

به خودم می گفتم اون بازم می یاد

...

...

اینا رو نگفتم که عشقم رو به رخت بکشم

اینا رو گفتم که بدونی منم از این که همیشه باید

از پشت تلفن صدات رو بشنوم زجر می کشم

گفتم که بدونی

امسال برای من و تو معلوم نیست چه اتفاقی بیفته

شاید امسال سال جدایی من و تو باشه

شاید این دیدن های دوماه دوماه ما به دوسال دوسال تبدیل بشه

بت زندگی نیلایه روز که رفتم

و ازت دور شدم اینا رو می خونی  

تا بفهمی که چقدر دوست داشتم و دارم و خواهم داشت

اون وقت اگه پشیمون بشی دیگه بر نمی گردم

من می رم و می شم جزو خاطرات بایگانی شده قلبت

 نثر های خودم با کمی تخیلات