تو را با این کلمات توصیف می کنم:غمگین شاد!

آری تو به دلیل داشتن همین ویژگی دوست داشتنی بودی

چه مهربان بودی وقتی کسی آزارت می داد

برای ابراز عشق به کلمات عاشقانه نیاز نیست

اشکی ولبخندی کفایت می دهد

اشک وخنده های بی مهابا تنها میراثی ست که از تو بر جای مانده است

تو مرا به دور دست ها بردی. به آن جا که عشق دست خود را دور گردن جاودانگی حلقه می کند و به آرامی

ابدیت را می بوسد

زندگی جوانی مطلق است زندگی به عشق شاد مانی وامید وا بسته است

هر کس عاشق و شادمان وامید وار باشد هر گز پیر نخواهد شدو هرگز نخواهد مرد

آنانی که مرده اند همواره به ما گوشزد می کنند که تا می توانیم دوست بداریم و

زندگی کنیم

تو پرنده بودی.

هیچ صفتی در تو بر جسته تر از آزادیت نبود.

تو را نمی شد پیش بینی کرد .

تو حتی برای خودت نیز قابل پیش بینی نبود.

تو را از پرواز وآسمان سرشته بودند

وقتی زندگی رنگ خاکستری ملال به خود می گیرد. بر می خیزم و در میان شهر

شعر شاعران می گردم.

در این شهر ها من به دنبال بهانه ای می گردم تا پرواز ادامه دهم

می دانم پرنده مردنی ست....فقط پراز است که ر جا ماند نیست

فرشتگان چیستند

آدم ها یی که تا قله ی همه ی خوبی ها و زیبایی های بشری صعود کرده اند

اشیا را به آب زلال عشق یا در آیینه ها می نگرم

رستاخز چیست

بیدارشدن

نیلا