سلام

نمی دونم امروز چرا اومدم و می نویسم

شاید که بگین دیونه شدم

اما مهم نیست اومدم درد دلم رو بگم

گاهی اوقات هست که آدم نیاز داره که خودش و خدا باشن

گاهی اوقات هم دوست دارن همه در کنارشون  باشن

نمی دونم ار کدوم دسته هستم

اما این رو می دونم همیشه سعی کردم خودم باشم و خودم زندگی رو بسازم

گاهی اونقدر غرق فکر می شم که از خودم هم غافلم

اما دلم هنوزم پره

آره از دنیایی که اجازه می ده هر کسی هر کاری کنه

خیلی ها اومدن و از من خواستن خودم رو معرفی کنم

از خودم بگم از عقایدم

توی این یک سال و نیمی که وبلاگ قصه وصال یا همون روبه عشق رو تاسیس کردم

خیلی ها اومدم و خیلی ها همه رفتن

شاید باور نکنید

اما قصه وصال تجربه های زیادی ار آدما بهم نشون داده

خیلی من رو بالا تر از خودم برد

خیلی چیزا رو فهمیدم که نمی دونستم

قصه وصال شاید برای خیلی ها یک وبلاگ باشه مثل همه وبلاگ ها

اما واسه من یه حماسه بود

 یه چیزی که هر موقع خواستمش در کنارم بوده

باهاش حرف می زنم و باهاش درد و دل می کنم

تمام درد دلم رو تو خودش بدون هیچ اعتراضی جای داده

همه دردای من همه خوشی های من لابه لای تمام حرفایی هست که آپ کردم

اما امروز برای آخرین بار می خوام نویسنده وبلاگ قصه وصال

مدیر این وبلاگ رو معرفی کنم

اون نفر منم

نیلا سامانی

نه سنم خیلی زیاد هست و نه خیلی هم کوچیکم

سعی کردم همیشه وقتم رو با چیزایی بگزرونم که فایده ای واسه فرداهام باشه

ههمیشه روی اصولی کار کردم که پایبند به سلسله مراتبی باشه که نشون از آدمیت بده

همیشه خواستم خودم باشم نه نیلایی که نقاب زده

نه نیلایی که یه ماسک برای زیبایی روی چهرش زده

همیشه اعتقاد داشتم که

زندگی یه جاده بی انتهاست که اگه هم انتها داشته باشه تنها خداست

اعتقاد دارم این جاده مثل همه جاده ها پر چاله و چوله هست

و همیشه هم آدما تو این چاله ها می افتند اما نباید بگن نمی تونم

باید همیشه قوی بود و نه نیورد

ما همیشه در حال امتحان شدنیم

همیشه و همیشه

اما چه خوبه که از این امتحانا همیشه سر بلند بیرون بیایم

همیشه امیدم به خدا بوده و همیشه اگه دری از مشکلات بروم باز شده

با یاد خدا خواستم این در رو ببیندم

می دونید تجربه سخت بدست می یاد اما چه خوب این تجربه ها رو همیشه سر مشق کارامون کنیم

کارایی که همیشه توش اشتباه هست

چه خوبه که دیگه اشتباه های قبلی رو تکرار نکنیم

خیلی ها ازم پرسیدن با پسرا ارتباطم چچی جوریه

گاهی هم پرسیدن من دوست پسر دارم

نمی خوام بی ادبی کنم بگم به تو چه

نه حقیقتا نداشتم

چون که به نظرم چه فایده ای داره یک کلام من بگم یک کلام

 اون بگه آخرش چی به کجا می رسم بهم مدال شجاعت می دن

نمی خوام با احساسات خودم و کسی دیگه بازی کنم

و در آخر

خداوند عقل آدم رو بالا تر از احساسش یعنی قلب آفرید

تا جلوی احساسات نادرستش ایسته

مخصوصا در دوره نوجوانی

ببخشید وقتتون رو گرفتم

**نیلای نیلگون **